8-2-1981

ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ ΒΑΦΤΗΚΑΝ ΚΟΚΚΙΝΟΙ

Ημέρα γιορτής σήμερα. Μεγάλος αγώνας που θα έκρινε την κατάληξη του πρωταθλήματος μεταξύ των δυο διεκδικητών Ολυμπιακού και Άεκ. Όλα εκείνη την ημέρα θύμιζαν ποδόσφαιρο. Ο καιρός ήταν ο καλύτερος δυνατός για έναν τόσο σημαντικό αγώνα που θα επέτρεπε στους θεατές να απολαύσουν ένα όμορφο παιχνίδι.Όπως όλοι οι οπαδοί του Ολυμπιακού ο Παναγιώτης και ο Νίκος οι δυο παιδικοί φίλοι ετοιμάζονταν να πάνε παρέα να παρακολουθήσουν τον αγώνα...-Νίκο βρήκες τα εισιτήρια;-Ναι ρε. Λαμπάδα πρέπει να μου ανάψεις. Το τι τράβηξα για να τα πάρω...-Ρε συ μπροστά στο θρύλο δεν λογαριάζονται ούτε κόποι ούτε τίποτα.-Σωστό αυτό.. πάντως έχω πολύ αγωνία για τον αγώνα...-Τι φοβάσαι ρε. Έχουμε πολύ καλύτερη ομάδα θα τους σκίσουμε!!-Μακάρι.. Μετά τον αγώνα να μην καθυστερήσουμε πολύ γιατί έχω διαγώνισμα στο σχολείο.-Εντάξει ρε πάμε γιατί θα αργήσουμε.Έτσι οι δυο φίλοι ξεκίνησαν γεμάτοι χαρά και αγωνία για τον αγώνα που έμελλε να είναι το κύκνειο άσμα της παιδικής ζωής τους γιατί ο χάρος είχε διαφορετικά σχέδια.Ο αγώνας αρχίζει.. Γαλάκος και γκολ!!! Το γήπεδο έχει πάρει φωτιά και η στιγμή βρίσκει τους δυο φίλους αγκαλιασμένους να πανηγυρίζουν σαν τρελοί το γκολ.Το δεύτερο ημίχρονο αρχίζει και το σκορ παραμένει 1-0 υπέρ του Θρύλου. Περσίας τροφοδοτεί το Γαλάκο και γκολ!!! 2-0 και η έκσταση στο μεγαλείο της. Έκσταση τόσο για το γκολ όσο και για το πρωτάθλημα που φαίνεται να αράζει για τα καλά στο μεγαλύτερο λιμάνι. Κουσουλάκης και 3-0!! Οι δυο φίλοι αγκαλιασμένοι δακρύζουν από χαρά και ακολουθούν τον ρυθμό που έχει επιβάλλει η κόκκινη κερκίδα Ο-ΛΥ-ΜΠΙ-Α-ΚΟΣ...Ορφανός και 4-0!! Το γήπεδο σείεται από ένα κόκκινο παλιρροϊκό κύμα που προέρχεται από την μια και μοναδική ερυθρόλευκη κερκίδα.Ο Βαμβακούλας παίρνει την μπάλα από το κέντρο και αφού ακολουθεί μια τρελή πορεία και αφού περνάει οποίον βρει μπροστά του εξαπολύει ένα κεραυνό γράφοντας το 5-0!! Ο κόσμος έχει μεθύσει από το νέκταρ των γκολ και συνεχίζει να ρουφάει μέχρι την τελευταία γουλιά το γλυκό πιοτό της επιτυχίας..-Έχουμε φτάσει στο 84 πλέον και έχουμε βάλει 5 ρε Νίκο!! Δεν μπορώ να το πιστέψω!! Αν τους βάλουμε κι άλλο θα σου χαρίσω τη φανέλα μου!!-Μην είσαι τόσο άπληστος ρε Παναγιώτη...5 τους ρίξαμε και τώρα τελειω.. ΓΚΟΛ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ο Γαλάκος σκοράρει ξανά σήμερα και το ταμπλό γράφει 6-0 !!!-Αυτό που είπες για την φανέλα δεν το ξέχασα...Δεν προλαβαίνει να ολοκληρώσει την πρόταση του και ο Παναγιώτης με μια κίνηση βγάζει την ερυθρόλευκη φανέλα και την δίνει στον Νίκο. Άλλωστε είχε ιδρώσει τόσο πολύ από τα πανηγύρια που δεν είχε πρόβλημα να μείνει γυμνός από την μέση και πάνω παρότι ήταν Φεβρουάριος μήνας.Ο αγώνας όδευε προς την λήξη και πολλοί οπαδοί (ανάμεσα τους και οι δυο φίλοι) έτρεξαν προς την θύρα 1 για να υποδεχτούν πρώτοι τους θριαμβευτές...Όμως.....Κάποιος από τους φιλάθλους που έτρεχε χαρούμενος προς την έξοδο της Θύρας 7 πάτησε κάποιο αντικείμενο και γλίστρησε στα σκαλοπάτια... Γλιστρώντας στιγμιαία σήκωσε το βλέμμα και είδε την πόρτα κλειστή. Κατόπιν σκοτάδι.Όμως οι οπαδοί συνέχιζαν να έρχονται κατά εκατοντάδες χωρίς να ξέρουν τι έχει προηγηθεί και έπεφταν ο ένας επάνω στον άλλο...Το τι επακολούθησε είναι λίγο πολύ γνωστό... Ασθενοφόρα να έρχονται και ένας πανικός έξω από το γήπεδο να δημιουργείται. Θα μου επιτρέψετε να μην σταθώ εκεί αλλά στις 21 κόκκινες ψυχές που έφυγαν από αυτόν τον κόσμο με το όνομα του Ολυμπιακού στα χείλη. Ο Νίκος και ο Παναγιώτης είναι δυο από αυτές τις ψυχές που μέχρι τότε έκαναν όνειρα για το μέλλον. Ονειρεύονταν ότι θα αποκτήσουν κάποτε παιδιά και θα τους διδάξουν το ερυθρόλευκο πνεύμα, ότι θα ακολουθήσουν πολλά ακόμα πρωταθλήματα, κύπελλα και ευρωπαϊκές επιτυχίες και αυτοί θα ήταν εκεί στο γήπεδο στο πλευρό της ιδεολογίας που καθόριζε την ψυχολογία τους με την νίκη ή την ήττα για το υπόλοιπο την εβδομάδας. Για αυτούς η Κυριακή ήταν η ψυχή της εβδομάδας γιατί τους φώτιζε με ερυθρόλευκο φως και ήταν η κινητήρια δύναμη για την ζωή τους. Δεν μπορώ να περιγράψω τι αισθάνομαι όταν σκέφτομαι εκείνη την μέρα. Δάκρια διασχίζουν το πρόσωπο μου καθώς σκέφτομαι τα παιδιά που χάθηκαν τόσο άδοξα..Όμως νεκρός δεν γίνεται κάποιος μόνο όταν πάψει να λειτουργεί ζωτικά. Νεκρός γίνεται κάποιος και όταν σβηστεί η θύμηση του από τις καρδιές των αγαπημένων του. Μερικά πράγματα ποτέ δεν πεθαίνουν. Ένα από αυτά είναι ο έρωτας. Έρωτας για την ζωή, για την ιδεολογία, για την ομάδα. Εκείνη την στιγμή της θυσίας σφραγίστηκε με αίμα η μετατροπή του Ολυμπιακού από ομάδα σε ιδεολογία. Τότε το όνομα του Ολυμπιακού μετατράπηκε σε ΘΡΥΛΟΣ. Αδέρφια σας αγαπάμε με όλη την δύναμη της ψυχής μας. Κάθε νίκη, κάθε επιτυχία, κάθε πρωτάθλημα ,κάθε κύπελλο όταν κατακτάται σηκώνεται ψηλά ίσα με τα ουράνια για να μπορέσετε να το αγγίξετε. Σε κάθε απονομή καθρεφτίζονται πάνω στην κούπα τα πρόσωπα σας για να μας θυμίζουν ότι ποτέ πραγματικά δεν φύγατε από κοντά μας. Το αίμα σας έχει αναμειχθεί με το δικό μας και έτσι ζείτε μέσα από τις φλέβες μας. Θρεφόσαστε από μας και θρεφόμαστε από σας. Και όταν πραγματοποιηθεί το όνειρο μας να δούμε την ομάδα μας στον τελικό θα σας περιμένουν στις εξέδρες 21 άδεια καθίσματα και θα περιμένουμε να κατεβείτε από τα ουράνια για να γιορτάσετε μαζί μας. Γιατί οι μεγάλες αγάπες επιβιώνουν ανάμεσα στο χρόνο. Και τότε είμαι σίγουρος ότι θα δω τον Νίκο με την ερυθρόλευκη φανέλα που κέρδισε από τον Παναγιώτη και τον Παναγιώτη γυμνό από τη μέση και πάνω με το ερυθρόλευκο κασκόλ στα χέρια και θα τους αναγνωρίσω γιατί ο χρόνος δεν θα έχει τολμήσει να τους αγγίξει. Μέχρι τότε θα περιμένω...

ΟΙ 21 ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΕΣ ΨΥΧΕΣ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΕΥΟΥΝ

Δημήτρης Αδαμόπουλος 40 ετων
Γεράσιμος Αμίτσης 18 ετων
Σπύρος Ανδριώτης 24 ετων
Γιάννης Διαλυνάς 20 ετων
Γιάννης Κανελλόπουλος 18 ετων
Κώστας Καρανικόλας 26 ετων
Αντώνης Κουρουπάκης 34 ετών
Μιχάλης Κωστόπουλος 21 ετών
Σπύρος Λεωνιδάκης 18 ετων
Ευστράτιος Λούπος 20 ετων
Μιχάλης Μάρκου 27 ετων
Βασίλειος Μάχας 20 ετων
Κώστας Μπίλας 28 ετων
Ηλίας Παναγούλης 17 ετων
Αναστάσιος Πιτσόλης 30 ετων
Κώστας Σκλαβούνης 16 ετων
Γιάννης Σπηλιόπουλος 19 ετων
Παναγιώτης Τουμανίδης 14 ετων
Νίκος Φίλος 19 ετων
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου 23 ετων
Χρήστος Χατζηγεωργίου 34 ετων

21 τα παιδιά που στα σκαλιά χαθήκαν...
21 άγγελοι που κόκκινοι βαφτήκαν...

Συγγραφέας: George7